Skok w dal z miejsca to jeden z najstarszych testów sprawnościowych — i nie bez powodu. Nie wymaga niczego poza taśmą mierniczą, a dobrze pokazuje moc eksplozywną nóg.
Start z lekkiego rozkroku, bez rozbiegu — tylko odbicie z dwóch nóg z zamachem ramion. Liczy się odległość od linii startowej do najbliższego śladu lądowania, nie do stopy dalej wysuniętej.
U dzieci w okresie intensywnego wzrostu wynik skoku naturalnie rośnie sam z siebie, niezależnie od treningu. Dlatego warto patrzeć na tempo poprawy w dłuższym okresie, nie na pojedynczy skok miesiąc do miesiąca.
Podobnie jak przy innych testach — raz w miesiącu wystarczy. Częstsze powtarzanie nie doda wiarygodności, za to łatwiej o zniechęcenie, jeśli akurat trafi się słabszy dzień.
